BERLIJN-BRESLAU(Wroclaw) een avontuurlijke Rally

Tijdens mijn vakantie ben ik samen met mijn zoon en nog wat vrienden het avontuur in gedoken.
Velen van jullie wisten al dat wij de rally Berlijn – Breslau zouden gaan rijden,met een oude Tatra 8 X 8 vrachtwagen.
Donderdag 22 juni, na maanden van voorbereiding en sleutelwerk was het eindelijk zover, om 22.00 uur vertrokken we dan, vergezeld van onze servicewagen met aanhanger, richting Berlijn.
Vrijdagmiddag rond drie uur werden we verwelkomt, door onze andere vriendengroep uit Riethoven, op het eerste bivak, bij Grossraschen. Vele liters diesel- en smeerolie hadden we er al doorgedraaid.
Het dieselolie verbruik lag op de autobahn op 1 liter op 2 kilometer en we hadden ongeveer 950 km gereden. Na de inschrijving en het opplakken van de verplichte sponsorstickers, mochten we op zaterdag een rondje op het nabijgelegen circuit, de Lausitzring genaamd, rijden.

De volgende dag werd de proloog gereden in een bruinkoolmijn, dit was om de start volgorde te bepalen.
We waren 34e geworden van de 40 vrachtwagens die meededen.
Op de foto hieronder zie je een van de hellingen die we moesten nemen, dit is nog maar een kleintje.

  De langste en tevens de steilste was 30 m lang en  ongeveer 75 graden, dat was toch even hikken om daar vanaf te moeten

.

1e etappe begon met een verbindingsroute van 22 km, welke in precies 1 uur afgelegd moest worden. Daarna volgde een stuk tankbaan van 32 km en weer een verbindingsroute, waarna we eindigden in dezelfde bruinkoolmijn als gisteren en toen was het alweer 22.00 uur. Vervolgens moesten we naar de Poolse grens om daar te overnachten en om 07.00 weer verder naar het bivak  bij Recz , alwaar om 14.00 de 2e etappe begon voor de motoren, wij waren uiteindelijk om 17.15 uur aan de beurt.

De 2e etappe      BRAND ! ! !

Na zo’n 18 km door de bossen gecrost  te hebben, werd er wild door onze vrienden uit Riethoven gezwaaid en wij zwaaiden natuurlijk vriendelijk terug.
Bleek onze laadbak in de fik te staan, vlammen van 2 meter boven de bak uit midden in de bossen.
Die brand was snel genoeg geblust, maar onze reservebanden waren niet meer geschikt voor zwaar werk.

We hadden wel weer geluk,
dat onze reserve dieselolie voor op de bak tegen de cabine stond.
Na nog enkele zandheuvels volgde een moeras, waar al vele deelnemers vast gereden waren, dat zou ons niet
overkomen, dachten we, op de
foto hieronder zitten we dus wel vast en goed ook!
Omdat er zoveel voor ons uit de str… getrokken moesten worden, duurde het tot 23.30 voordat de rescue truck bij ons was en die had er ook nog moeite mee.

Hierdoor was deze etappe voor ons tot een vroegtijdig einde gekomen en toch waren we laat thuis.

3e etappe:
Na een korte nacht weer vroeg uit de veren want er stond een etappe van 137 km voor de deur,het begin bestond uit zand, zand en nog eens zand.

Na zo’n 40 km begon het natte gedeelte.
Een stuk met moeras, waar we het weer niet konden laten, om de boel vast te rijden.

Gelukkig was de rescue truck dichtbij en waren we snel weer op pad, dat dachten we, maar de brandstof was op en tot overmaat van ramp, waren de filters dichtgeslagen,waardoor de reserve diesel niet bruikbaar was en startten we de accu’s ook nog leeg. Met behulp van onze mede Brabanders zijn we aan een touwtje om 23.30 uur aangekomen in het bivak.,waarna we dankzij de plaatselijke brandstofhandel annex vrachtwagen service, de truck om 03.30 weer aan de praat hadden.

 
4e etappe:
Om 08.00 uur was de briefing want er werd weer vroeg gestart, de motoren begonnen om 09.00 uur en wij waren rond 11.30 uur aan de beurt. In die tussentijd konden we ons nog even rustig voorbereiden op de monsteretappe van 73 km proef(terrein), 160 km verbinding van Kalice-Pom naar Trzemeczno-Lubuskie en weer 40 km terrein.

Ook deze rit ging niet zonder pech, want op 5 km van de finish, waarbij we toch menige vrachtwagen en andere voertuigen ingehaald hadden, kregen we een lekke band en omdat het goede gereedschap op de aanhanger van de servicewagen lag, zijn we maar door gereden met die lekke band. Wederom ’s avonds laat thuis en weer sleutelen. De etappe van morgen kunnen we wel vergeten want, met die aangebrande banden kunnen we niet verder.

5e etappe

Deze hebben we overgeslagen omdat, we achter nieuwe banden aan moesten.
Van de aangestookte reserve banden de beste er uit gehaald en gemonteerd, hiermee moesten we de verbindingsroute naar het volgende bivak zien te overbruggen, want ondanks de verwoede pogingen van de vrachtwagen garage, in Wedrzyn, waren er hier in de omgeving geen banden voor de Tatra te verkrijgen.

De verbindingsroute naar Zagan over 160 km hebben we na nogmaals een banden wissel goed volbracht.
En hoera hier zagen we een bedrijf die Tatra ’s ombouwde voor de wegenbouw, deze kon ons op weg helpen naar een bandenhandelaar in de buurt.
Voor 300 euro
Voor 300 euro hadden 3 zo goed als nieuwe banden gemonteerd en wel, zodoende konden we de finale op zaterdag nog meerijden.
Hiernaast een foto van de slot etappe en hieronder een groepsfoto na de finish.
Uit eindelijk zijn we als 118e geëindigd van de 135 die gefinished zijn en omdat er ook nog 130 uitvallers waren vind ik dat we het voor de eerste keer nog niet zo slecht gedaan hebben.

Tot zover mijn verslag van een

Doe vakantie

Jan Kesteloo